Wybór między mobilną ścianką działową a stałą przegrodą murowaną zależy przede wszystkim od częstotliwości reorganizacji danej przestrzeni: gdy tylko biuro, sala wielofunkcyjna lub przestrzeń wystawowa musi kilka razy w roku zmienić układ, inwestycja w modułowe ścianki działowe szybko się zwraca w porównaniu z kosztem i unieruchomieniem, jakie wiązałyby się z powtarzanymi pracami budowlanymi. Odwrotnie, przestrzeń o stabilnym układzie utrzymywanym przez wiele lat rzadziej skorzysta z takiego tymczasowego rozwiązania. Decyzja powinna więc opierać się na zmienności sposobu wykorzystania przestrzeni, a nie tylko na jej powierzchni - niewielkie biuro często reorganizowane może uzasadniać większą liczbę mobilnych ścianek niż duża, ale stabilna w czasie powierzchnia.
Który model do jakiego zastosowania
Biurowy open space będzie preferował proste szerokości, łatwe do ustawienia w linii korytarza lub podziału powierzchni, podczas gdy recepcja lub przestrzeń eventowa lepiej wykorzysta zakrzywioną ściankę, tworzącą punkt centralny lub prowadzącą ruch zwiedzających. Hala sportowa lub sala wielofunkcyjna, która musi jednocześnie oddzielić kilka rodzajów aktywności, zazwyczaj łączy kilka prostych szerokości, by pokryć długość boiska, dbając przy tym, by wysokość modułów skutecznie ograniczała widoczność między strefami. Na stoisku lub podczas konwencji wybiera się raczej konstrukcje pomyślane od razu z myślą o świecie targów, których montaż jest zoptymalizowany pod częste stawianie i demontaż.
Rozstawienie i stabilność w czasie
Stabilność mobilnej ścianki zależy od szerokości jej podstawy w odniesieniu do wysokości modułu: im wyższa ścianka, tym szersza musi być podstawa, by uniknąć ryzyka przewrócenia w razie uderzenia lub częstego ruchu w pobliżu. W open space zaleca się zapewnienie wystarczająco szerokich przejść wokół ścianek, aby nie narażać modułów na uderzenia mebli czy wózków. Na stoisku stabilność musi też uwzględniać ruch zwiedzających, zwykle gęstszy i mniej przewidywalny niż w środowisku biurowym.
Konserwacja i koszty eksploatacji
Konserwacja ścianki tekstylnej ogranicza się najczęściej do regularnego odkurzania tkaniny oraz kontroli systemów łączenia modułów, obciążanych przy każdej rekonfiguracji. Rzeczywisty koszt eksploatacji mierzy się mniej kosztem zakupu, a bardziej liczbą rekonfiguracji przeprowadzonych w czasie użytkowania sprzętu: konstrukcja często demontowana i montowana ponownie musi mieć prosty system łączenia, bez drobnych elementów, które giną między kolejnymi zastosowaniami. Ta solidność mocowań często waży w decyzji końcowej więcej niż sam wygląd tkaniny.
Błędy, których należy unikać
Pierwszym błędem jest niedoszacowanie liczby modułów w stosunku do rzeczywistej długości do przedzielenia, co zmusza do dokupienia elementów niejednolitych z istniejącym zestawem. Drugim jest pominięcie wysokości niezbędnej do zapewnienia realnej prywatności wizualnej i akustycznej, zwłaszcza w środowisku biurowym, gdzie zbyt niska ścianka nie spełnia swojej funkcji podziału. Warto też z góry przewidzieć sposób przechowywania modułów między kolejnymi zastosowaniami - punkt często pomijany, który komplikuje użytkowanie ścianek pomyślanych przecież jako mobilne.
Planowanie przyszłego rozwoju przestrzeni
Modułowe ściankowanie ma tym większą wartość, im bardziej zostało pomyślane z myślą o potrzebach zmieniających się w czasie, a nie o utrwaleniu jednej konfiguracji już przy pierwszym zakupie. Przewidzenie od razu liczby modułów nieco większej niż bieżąca potrzeba, lub wybór standardowych szerokości łatwych do uzupełnienia, pozwala uniknąć renegocjowania odrębnego zamówienia, gdy przestrzeń będzie musiała jeszcze ewoluować kilka miesięcy później. Takie podejście etapowe sprawdza się szczególnie w firmach na etapie wzrostu, których organizacja zespołów i przestrzeni zmienia się wielokrotnie wraz z rekrutacjami i wewnętrznymi reorganizacjami.
